Terugblik Go Short 2026: kort en goed!

| | |

Van 7 tot en met 12 april was het weer tijd voor Go Short: hét festival voor korte film. Zes dagen lang konden bezoekers zich in LUX onderdompelen in korte films van over de hele wereld. IntoNijmegen legde het vast! 

Dit jaar was het programma opgedeeld in acht verschillende programmalijnen, elk met een eigen focus en sfeer. Van fictie en documentaire tot experimentele films: bezoekers konden zo eenvoudig hun eigen route samenstellen en verschillende kanten van de korte film ontdekken.

Go Short Festival stond dit jaar in het teken van vier programmaonderdelen. De Competitions focusten zich op de beste korte films van dat moment, geselecteerd uit duizenden inzendingen en strijdend om de festivalprijzen. In Film & debate stonden actuele thema’s centraal en werden films gecombineerd met gesprekken en verdieping, waardoor bezoekers niet alleen keken, maar ook mee konden praten over maatschappelijke kwesties. Daarnaast bood Experiment ruimte aan makers die de grenzen van film opzochten met onconventionele vertelstijlen en innovatieve technieken. Voor de late uurtjes was er Late night, met uitgesproken, spannende en prikkelende films: van horror tot experimentele en grensverleggende genres. Ook onze redacteur Frank Homveld bezocht tijdens dit laatste programmaonderdeel blok filmvertoningen; zijn ervaring lees je hieronder.

Ervaring van Frank Homveld

Als eerste filmblok bezocht ik woensdagavond “Late Night: Horror”. De zaal zat griezelig vol met voornamelijk buitenlandse bezoekers - ik hoorde alleen maar Engels praten om me heen - en vol verwachting werd door de aanwezigen uitgekeken naar de 5 korte films, zeker gezien de waarschuwing vooraf: “Als de zon ondergaat en er niemand meer is om je geschreeuw te horen, wordt de wereld een angstaanjagende plek. Deze korte films gaan helemaal op in alles wat duister, gevaarlijk en verontrustend is. Na veel verzoeken is onsLate Night: Horror-programma terug, maar het is niet geschikt voor mensen met zwakke zenuwen. Kijk als je durft. Content waarschuwing: deze films bevatten scènes met geweld en dood.”

En het moet gezegd, dit waren zinsbegoochelende films, die een andere richting opgingen dan je zou verwachten. Zelden zag ik het empty-nest-syndrome zo gruwelijk beeldend getoond worden als in “Stomach Bug”. “Coyotes” is een beklemmende Palestijnse film over een vrouwelijke chirurg die alleen op een donkere en verlaten weg door verlaten heuvels rijdt en een lekke band krijgt. “Pumpkin Guts”, waar tijdens Halloween veel bloed van het scherm spatte, sprak me dan weer minder aan. Ook “Dammen”kon me niet echt bekoren, zowel door de statische camera-opstelling als doordat er niets noemenswaardigs gebeurde; twee vriendinnen varen naar een plek aan een meertje in een verlaten bos en zitten daar te keuvelen, een van de twee gaat plassen en keert niet meer terug en dat is het dan. Tot slot, de enige Nederlandse film in dit vijfluik, “Closing Hour”; dit is een geslaagde animatiefilm over een meisje dat in een afgelegen benzinestation werkt en bezoek krijgt van een gewapende man en even later ook van haar vriendje, waarbij er monsterlijke taferelen ontstaan. Al met al, een mooie mix van horrorfilms, de een wat sterker dan de ander. Toen ik om half twaalf de zaal uitliep, had ik verwacht dat het nog gezellig vol zijn bij Lux binnen en buiten. Maar helaas was het bijna uitgestorven en zo besloot ik dan ook maar naar huis terug te keren.

En er was meer...

Naast de reguliere filmblokken bood Go Short ook volop ruimte aan een uitgebreid randprogramma. Met talks, workshops, VR-ervaringen en interactieve installaties liet het festival zien dat korte film allang niet meer alleen draait om het klassieke witte doek. Vooral binnen de experimentele programma’s kwamen technologie en nieuwe vormen van storytelling samen. Daarmee sloot het festival naadloos aan op het tweede filmblok dat onze redacteur Frank Homveld bezocht, waarin experiment en technologische vernieuwing centraal stonden.

 

Ervaring van Frank Homveld

Als tweede filmblok bezocht ik zaterdagavond “Digital Takeover”. Ook bij dit filmblok, bestaande uit 5 korte films, was de zaal helemaal gevuld. De aankondiging van dit blok luidde als volgt: “AI en deepfakes dagen het idee van het documentairebeeld en de noodzaakvan menselijke acteurs uit. De videogame-industrie blijft groeien en biedt steeds fotorealistischere virtuele werelden waarin filmmakers films kunnen maken zonder camera's. Is de cinema dan echt dood – of ondergaat het opnieuw een radicale transformatie? Digital Takeover laatdie vraag open. Dit programma bevat een geheime film. Content waarschuwing: flitsende lichten, expliciete seksuele inhoud.“ Dit blok bevatte enkele zeer kunstig gemaakte fims waarbij de zaal ook nog eens regelmatig in lachen uitbarstte.

“Duck” is een film waarin oer-James Bond Sean Connery allerlei verwarrende spionage-avonturen beleeft met Marilyn Monroe en alle andere James Bond-vertolkers. Duck laat acteurs door middel van deepfake video en audio tot leven komen met gebruik van AI. Echt heel knap gemaakt, waarbij je je steeds afvraagt waar je naar kijkt: is het een film noir, is het een spy movie, is het Sci-fi en waarom gaat MM maar niet dood? “In Real Life” gaat over een acteur die in de vermomming van een avatar levensbedreigende avonturen meemaakt. Heel grappig en voor het gros van de aanwezigen ook zeer herkenbaar vanuit hun eigen ervaringen met het spelen van third-person-shooter-games, vermoed ik. “Sight Jacking”, een korte film van slechts 8 minuten, speelt zich af in de virtuele wereld van Grand Theft Auto V. Het camerastandpunt verandert plots en switcht dan van de protagonist naar de dichtsbijzijnde NPG’s. Een film voor liefhebbers van GTA, zullen we maar zeggen. “Just Breathe” is een ultrakorte film van net 2 minuten, waarbij het langer duurt om de omschrijving te lezen dan de film te kijken: “Just Breathe merges GTAV in-game machinima selfies with AI to probe the intersection of virtual realities andhuman identity. AI-induced physiological functions are infused into a digital avatar, typically constrained by game mechanics, highlighting the duality of entrapment and perceived freedom in digital personas and gaming experiences.” Ik zag eerlijk gezegd eigenlijk alleen maar verschillende selfies van een vrouw. En dan tot slot de aangekondigde geheime film, zo geheim dat ik geen titel weet en net als de helft van de aanwezigen voortijdig de zaal uitvluchtte door een aanhoudend gekmakend zintuigelijk bombardement van stroboscopische lichtflitsen en kakafonische herriegeluiden. Zelfs het sluiten van de ogen bracht geen soelaas voor deze marteling, heel bijzonder!

Veel uitverkochte voorstellingen en enthousiaste bezoekers verder tonen duidelijk aan dat Go Short ook volgend jaar Nijmegen weer moet gaan verblijden met een keur aan korte films uit de hele wereld. 

Eerder publiceerde IntoNijmegen - op 3 april - een interview met Directeur-bestuurder Lotje Kerckhaert en producent Julius Brom, waarin zij mooi uit de doeken deden wat je allemaal kon verwachten op het festival van dit jaar. Daar kun je nog eens wat feiten en cijfers nalezen. Daarom heb ik me hier beperkt tot een noodzakelijkerwijs subjectieve indruk van mijn bezoeken aan Go Short. Het smaakte in ieder geval weer naar meer!

Go Short - International Short Film Festival Nijmegen vond plaats op 7 t/m 11 april 2026.

 

Fotografie: Edwin Smits

Dit vind je misschien ook leuk...

Deze website gebruikt cookies

Deze website maakt gebruik van cookies (Functioneel, Analytisch, Marketing) die noodzakelijk zijn om de website zo goed mogelijk te laten functioneren. Door op accepteren te klikken, geef je aan hiermee akkoord te gaan.