Open Podium in de Concerttuin van de Vereeniging: Een magische avond!

Na de eerste voorzichtige stappen richting het toelaten van publiek, zoals de Vereeniging dit seizoen uitprobeert met een aangepast zomerprogramma – waaronder bijvoorbeeld de WeerZien Verrassingsroute – wordt nu ook de Concerttuin benut. Een magische avond vol gezelligheid, ambiance en talentvolle kunstenaars en muzikanten typeert de eerste editie van het Open Podium in de Concerttuin. Op de oproep voor het Open Podium is erg enthousiast gereageerd, en uit het aanbod van rond de dertig acts stelde Lieke Jordens, programmeur bij de Vereeniging, twee kleurrijke avonden samen. De eerste avond, op de heerlijk warme donderdagavond 20 augustus, trok ontzettend veel publiek. De klanken van diverse instrumenten, meeslepende zang of indrukwekkende gedichten galmden over het Keizer Karel plein. De tuin zit al gauw vol met bezoekers, en voorbijgangers stappen van hun fiets om toch een beetje mee te kunnen krijgen van de show!

De Concerttuin van de Vereeniging is vanwege de crisis maatregelen een must geworden voor het kunnen behouden van voldoende afstand tussen bezoekers. Toch is de rijkelijk versierde tuin – met kleurrijke tafelkleden, sfeervolle verlichting en kussens – ook een toevoeging voor het Concertgebouw en nodigt nieuwsgierige voorbijgangers uit om te komen proeven van de ontspanning en gezelligheid die hier wordt aangeboden. In deze Concerttuin staat het ‘pop-up’ podium waar de artiesten zullen optreden, omringd door een zee aan tafels, stoelen en bankjes die verlicht worden door een hemel van lampionnen. De inrichting van de tuin geeft zonder twijfels de indruk van een muziekfestival, iets wat we natuurlijk allemaal missen deze zomer!

De tijd van aanvang nadert en de tuin loopt vol met bezoeker van alle soorten en maten: van jong tot oud en van professionele muzikanten tot je gezellige buurvrouw. Floor Marcusse, hoofd marketing en kaartverkoop bij de Vereeniging, is de host van de avond. “De Vereeniging is van iedereen,” benadrukt ze naar aanleiding van het gemengde publiek, “we ontvangen iedereen met open armen, maar op afstand.”

Een man van middelbare leeftijd

Nijmeegse theatermaker en liedjesschrijver Joris Gilberts trapt de avond af met zijn experimentele mix van spoken word, keyboardmuziek en zang. Terwijl hij begint met melancholische tonen en zinnen als “de vijand is onder ons”, gaat hij al snel over naar wat lichtere, humoristische onderwerpen zoals het zijn van ‘een man van middelbare leeftijd’ met zinnen als “ik moet altijd huilen bij All You Need Is Love”. Opgevolgd door muziek en zang die – goed getimed met het ondergaan van de zon – zowel raakt als ontroerd, heeft zijn multidisciplinaire optreden veel raakvlakken met de actualiteit en herkenbare sentimenten.

Corona-killer

Hierna wordt het publiek getrakteerd op een dichteres, waarvan kunst een rode draad in haar leven geweest is: Debby Hertsenberg. Ze zegt geïnspireerd te raken van wat er gebeurd in de wereld. Zo schreef ze ook een gedicht over de huidige corona-crisis waar we allemaal mee te maken hebben. Zowel de pijnlijke, negatieve, als de meer positieve en optimistische kanten van dit verhaal komen aan bod. Zo schrijft Hertsenberg over de noodzaak voor een “nieuw besturingssysteem, een nieuwe oplossing voor dit probleem”. Ook dicht ze over hoe de wereldwijde lock-down ook een bepaalde vorm van rust heeft gegeven aan de wereld die alsmaar door wil blijven gaan. Met haar gedicht genaamd ‘Corona-killer’ slaat de jonge dichteres de spijker op de kop.

Country Roads, Take Me Home…

Van dichten wordt het publiek meegenomen naar een compleet ander genre: de Nijmeegse muziektrio Black Hat wordt geïnspireerd door Bluegrass, Americana en Country. Ze spelen de sterren van de hemel met een meerstemmigheid en een instrumentaal talent dat perfect op elkaar afgestemd lijkt te zijn. Klikkende hoofden en deinzende voeten zijn overal in de tuin zichtbaar, en zelfs daarbuiten. Voorbijgangers worden getrokken door de herkenbare, comfortabele melodieën en kunnen het niet laten om toch even bij de hekken te blijven hangen.

Kippenvel en nostalgie

Vergezeld door zijn dochter Charlotte, vervolgd Ben Beurskens de avond met een serie aan zowel ingetogen liedjes ‘met een verhaal’ als stoerdere songs die Ben zelf ‘een beetje pittig’ noemt. De Noord-Engelse folksongs die gaan over ‘het moment grijpen’ zorgen voor kippenvel en een nostalgisch gevoel. “Veel kun je sturen in het leven, maar natuurlijk niet alles” zegt Ben voorafgaand aan de liedjes. De stevige, maar toch kwetsbare stem doet denken aan zangers als Eddie Vedder en past ontzettend goed bij de thematiek van de gekozen singles. Samen met Charlotte covert Ben liedjes van o.a. The Common Linnets en Fugees. Het optreden van vader en dochter tegen de achtergrond van een drukke Keizer Karel rotonde en een ontroerd publiek, is een ontzettend bijzonder aanzicht. 

Girls Just Wanna Play Instruments!

De avond wordt ijzersterk afgesloten met een knaller van een singer-songwriter: Aimee Fray. Met haar bodemloze talent speelt ze diverse instrumenten (soms zelfs tegelijkertijd), en zingt ze erbij alsof het niets is. Haar prachtige stem die met gemak de hoogste noten haalt, doet denken aan zangeressen als Maria Mena of London Grammar, maar dan met een gitaar. Als geboren performer krijgt ze het publiek mee met dansen, klappen en zelfs zingen op haar covers van Avici, Robyn en natuurlijk de klassiekers zoals ‘Girls Just Wanna Have Fun’ van Cyndi Lauper. Deze one-woman band is dé klapper op de vuurpijl voor een fantastisch muzikale avond bij de Vereeniging – eentje die niet snel zal worden vergeten!

Zelf ook eens meemaken? De Vereeniging organiseert een tweede editie van het Open Podium met nieuwe artiesten op donderdag 27 augustus (20.30-22.00 uur) – inschrijving is niet nodig en bijwonen is gratis. Bij genoeg belangstelling – en mooi weer – wordt het Open Podium mogelijk verlengd tot eind september! Bovendien wordt ook het reguliere programma van de Vereeniging voor september t/m december bekend gemaakt op 27 augustus, dus houd het programma goed in de gaten!

Fotografie: Edwin Smits

Dit vind je misschien ook leuk