Ga naar inhoud

MetersMaken 2026: een succesvolle formule

| Heyta Melssen

MetersMaken in en om de Vasim bood op zondag 15 maart makers van straattoneel voor het derde jaar een podium voor een eerste try-out voordat ze de wijde wereld in gaan. Straatartiesten zitten de hele winter op hun zolderkamertje te schaven aan hun act voor het komende seizoen, maar valt het ook in de smaak? Om hier achter te komen heb je publiek nodig en dat was op deze zonnige maar frisse lentedag in groten getale aanwezig.

Zowel binnen als buiten wisselen de acts elkaar in hoog tempo af, lopen soms dwars door elkaar en zorgen voor chaos en verwondering. Het publiek, een gemêleerd gezelschap van (groot-)ouders met kinderen, jonge en al wat oudere cultuurliefhebbers, dwaalt van binnen naar buiten en van zaal naar podium en valt van de ene verrassing in de andere.

© Willem Melssen 

 

Absurd, kritisch en interactief

Er is een blokkenschema, maar er zijn ook losse acts dus een compact middagprogramma valt er niet van te maken. Sommige voorstellingen vallen samen maar er vallen nooit gaten. Binnen zijn vier zalen beschikbaar en een tent met vaste speeltijden. Buiten wisselen een aantal voorstellingen elkaar af naast een aantal spontaan opererende groepen en acts. De inhoud wisselt van absurd naar maatschappijkritisch en van actueel naar tijdloos. Zonder een recensie van de afzonderlijke acts te geven, met het risico dat sommige worden overgeslagen, kunnen we wel vaststellen dat het niveau hoog was en er veel te lachen viel, ook als de ondertoon serieus was.

Omdat het gaat om voorstellingen die nog ‘in wording’ zijn wordt het publiek gevraagd achteraf hun mening te geven. Rechtstreeks, in een nagesprek, of via een te scannen QR-code. Ook wordt het publiek regelmatig gevraagd te participeren. Het festival is goed toegankelijk. Het hele terrein is rolstoelvriendelijk en er is een tolk voor slechtzienden aanwezig.

  • © Willem Melssen 
  • © Willem Melssen ​
  • ©Heyta Melssen
  • ©Heyta Melssen
  • ©Willem Melssen

Actueel en tijdloos 

Een legioen Romeinen marcheert voorbij. Plotseling houden ze halt en omsingelen ze razendsnel een groepje argeloze bezoekers die vervolgens worden ingelijfd, een liedje moeten zingen of een dansje doen. Intussen lokt Harry, gekleed in gouden glinsterpak, het publiek zijn caravan in voor een portie geluk en een bingokaart. Daar tegenover wordt het verhaal van Pinokkio verteld maar dan wel geheel naar eigen smaak en tijd. In een andere hoek van het grote plein vinden we Adam en Eva in een iglo. De laatste ijstijd is aangebroken, klimaatverandering is een feit. Hoe te overleven? Krijgt de mensheid een herkansing?

Over overleven gesproken: hoe overleef je een caravan waar je op moet passen? Of het geluid van SKRAPPA, of van de Rock-It DJ Experience? Nou, simpel, door het te ondergaan en ervan te genieten.

En trouwens, tussendoor wordt ook het een en ander officieel geopend. Inclusief confetti en een doorgeknipt lint onder het genot van toespraken van bobo’s en andere wethouders.

©Willem Melssen
 
Intussen is binnen ook veel te beleven

‘Hoofd boven water’ is een vervreemdende act over een topsporter in een bijzondere artistieke zwemdiscipline. Terwijl hij zijn kür zwemt, voorzien van sportief commentaar, verandert zijn leven drastisch en moet hij zien te overleven op een onbewoond eiland.

Een tekenbeet leidde bij Linda Molenaar tot een Disco Teek en hoewel teken eng zijn, halen ze het nog niet bij wat er door het Diesel Duo bij de voorstelling ENG uit de kast wordt gehaald. Enger dan scheerschuim, mes en ballonnen wordt het deze middag niet.

De dansers van Blurred I laten zien hoe het voelt als je in een onzichtbare wereld terecht komt, waar je van buitenaf naar jezelf kijkt en in het Liefdesatelier kun je weer terugkeren in jezelf.

©Heyta Melssen
  • ©Heyta Melssen
  • ©Heyta Melssen
  • ©Willem Melssen
  • ©Heyta Melssen
  • ©Willem Melssen

Broodnodige sokken

Naast het absurde, het acrobatische, het hilarische en het futuristische is er ook een act die met beide benen in het hier en nu blijft staan. In de ‘Stadskameleons’ hebben DeJong&DeWitte zich samen met Rocco Ostermann en Manna Horsting verdiept in het leven van de daklozen. De vier artiesten schuiven elke week aan in een opvangcentrum en leren daar de mensen kennen. Hoe het is om dakloos te zijn, hoe klein de stap is om het te worden en wat je echt nodig hebt om te overleven. In vervolg op de eerdere Niemanders-projecten van Rocco, onder andere met bewoners van een azc, was eerst het plan om muziek te gaan maken met deze mensen maar dat is niet gelukt. Een luisterend oor was harder nodig. En sokken! Tijdens de voorstelling ontstaat een spontane inzameling, jong en oud trekt hun sokken uit en doneert ze in de wasmand.

©Willem Melssen
 
  • ©Heyta Melssen
  • ©Heyta Melssen
  • ©Willem Melssen

Na een middag vol indrukken gaan we weer op weg naar huis. Gevoed, gelaafd, opgeladen door de creatieve energie en pittig aan het denken gezet. Helaas hebben we niet alles kunnen zien maar wat we wel zagen was meer dan de moeite waard.

Meer informatie over MetersMaken vind je op metersmaken.nu.
 

Fotografie: Heyta Melssen en Willem Melssen

Deze website gebruikt cookies

Deze website maakt gebruik van cookies (Functioneel, Analytisch, Marketing) die noodzakelijk zijn om de website zo goed mogelijk te laten functioneren. Door op accepteren te klikken, geef je aan hiermee akkoord te gaan.