Interview met De Basis Residents: Raak in het ritme van Guus van Tiem

| Niels Kruize

Guus van Tiem is een drummer die leeft in beweging. Als lid van Rats on Rafts, Krimewave en invaldrummer bij Real Farmer verdeelt hij zijn tijd tussen studio’s, touren en zijn werk in poppodium Doornroosje. In dit interview vertelt hij over zijn muzikale identiteit, het leven als tourende muzikant, de banddynamiek die hem vormt en de zoektocht naar oprechtheid in alles wat hij doet. 

De eerste aanraking met een instrument was voor Guus met een gitaar, maar dat prikkelde hem niet voldoende. Na een verhuizing kocht hij van een vriend een oud drumstel. “Zodra ik ging drummen, voelde het meteen als thuiskomen. Alleen thuis drummen was lastig.” Het huis waar hij destijds met zijn ouders woonde, had dunne muren die weinig weerstand boden tegen een tiener die los ging op zijn drumstel. “Daardoor kon ik nauwelijks oefenen. Ik snap dat dat natuurlijk niet heel prettig kon zijn voor de buren. Voor mij was het passie, voor de ander was het gewoon herrie.”

Zijn ouders besloten een geluidsdichte cabine voor hem te bouwen. “Dat was echt een geschenk. Ik kon ineens zo hard en zo lang spelen als ik wilde. En als je veertien of vijftien bent, dan voelt dat als een eigen wereld.” In die periode werd hij al snel onderdeel van zijn eerste band. “In zo’n klein dorp als Beneden-Leeuwen, waar ik toen woonde, vinden muzikanten elkaar echt direct. Je speelt een keer met iemand in een schuurtje en voor je het weet heet het een band.”

Van Paracetamøl naar een nieuw avontuur

Guus speelde jarenlang in Paracetamøl, ongeveer van 2017 tot 2023. “Dat was echt een band waar ik veel in heb gestopt, niet alleen muzikaal maar ook organisatorisch. Ik regelde shows, tours en was overal bij betrokken. We speelden op de Zwarte Cross en tourden door Duitsland, België en Engeland.” Hij vertelt met warmte, maar ook met een zekere afstand. “Tijdens corona raakten we ons momentum kwijt, omdat we niet meer konden optreden. Dat had een enorme impact op de band, maar ook op mij.” Ze bleven wel schrijven en brachten nieuwe nummers uit, maar volgens Guus voelde het soms alsof ze in een soort wachtruimte zaten.  

Op een bepaald moment merkte hij dat zijn creatieve motor daar stilviel. “Ik besefte dat het voor mij op was. Dat was echt pijnlijk om toe te geven. Ik hield van die jongens. Ik houd nog steeds van ze. Maar ik had een nieuwe uitdaging nodig.” Toen hij ze later weer zag spelen, voelde hij vooral trots. “Ik dacht niet: verdorie, dit had ik moeten doen, maar dacht meer wat voor een goede band het is. Dat was een opluchting. Het betekende dat ik het goed had afgesloten.”

Wanneer hij praat over Rats on Rafts begint hij al snel te grijnzen. De band bestaat sinds 2005 en hij sloot zich in 2024 aan. Hun laatste album, Deep Below, verscheen in 2025. “Het bijzondere aan Rats on Rafts is hoe ze met muziek omgaan. Alles is handwerk. We nemen analoog op, we mixen zelf, we zitten uren te prutsen aan details die anderen nooit zouden horen. Soms denk ik: jongens, dat is wat overdreven, maar tegelijkertijd heb ik daar zo veel respect voor. Ze weten echt wat ze doen.” Hij glimlacht breed. “Het mooiste is dat ik al fan was voordat ik erbij kwam. Nu drum ik ineens op podia met een band waar ik zelf naar luisterde. Dat vind ik nog steeds bizar.” Met Rats on Rafts is hij het vaakst bezig. Twee keer per week repeteren, toeren in binnen- en buitenland, werken aan nieuw materiaal... “Het voelt als mijn muzikale thuis.” 

Naast Rats on Rafts

Naast Rats on Rafts speelt hij ook nog in Real Farmer en Krimewave. Krimewave ontstond bijna toevallig. “Ik viel in bij Real Farmer en raakte aan de praat met de zanger. Dat klikte meteen. Dat was reden genoeg om een band te beginnen. Zo zie je maar, voor je het weet heb je er weer een band bij.” Hoewel hij minder vaak met die bands speelt, vindt hij juist dat proces heel leuk. “Het bouwen, het ontdekken en het zoeken naar een eigen geluid is misschien wel de leukste fase van een band. Je hebt geen verwachtingen, alles is nieuw, alles voelt fris.” 

Dan nog zijn werk bij Doornroosje. “Daar ben ik stagehand. Wat ik fijn vind aan Doornroosje is dat iedereen weet hoe het werkt. Ze snappen dat ik soms twee weken weg ben vanwege een tour. Ze moedigen mijn muzikantenleven juist aan.” Al kan dat dubbele leven kan wel eens verwarrend voelen, vindt Guus. “Dan heb ik een rustige week waarin ik niet speel en dan denk ik: wat ben ik nou in godsnaam aan het doen. Maar als ik terugkijk zie ik dat ik juist ongelofelijk veel doe. Je merkt het alleen niet altijd, omdat alles zoveel vaart heeft.”

On the road 

Toeren is zijn natuurlijke habitat. Dat is te merken aan zijn manier van vertellen; vol passie en enthousiasme. “Veel muzikanten worden doodmoe van touren. Ik niet. Ik leef er juist van op. Als ik in Engeland drie trappen op moet met een drumstel vind ik dat fantastisch. Als ik dat thuis zou moeten doen, zou ik het haten. Maar op tour hoort het bij de magie.” 

Een belangrijk thema waar Guus van houdt, is de structuur tijdens een tour. “Je zit een paar weken in een ritme dat staat als een huis. Ik vind dat heerlijk. Natuurlijk is het soms stressvol, want alles moet op tijd, maar ik heb dat nooit echt als last gevoeld. Stress helpt je toch niet. Het komt altijd goed. Ik probeer dat ook een beetje los te laten in de groep. Niet alles hoeft perfect.” Binnen de band neemt hij dan ook vaak de luchtige rol op zich. “Ik ben meestal de clown. Soms waarderen ze dat, soms niet. Maar mij bevalt die rol wel”, zegt hij lachend. 

Oprechtheid

Wat een band of drummer goed maakt, is voor hem duidelijk. “Het moet echt zijn. Ik wil voelen dat iemand achter zijn muziek staat. Dat maakt niet uit of het punk is of folk of iets totaal anders. Als het uit het hart komt, raakt het me.” Voor Guus is drummen, net zoals voor veel andere muzikanten, een manier van ontspanning. “Vroeger was drummen mijn rustmoment. Nu is het vooral een manier van verbinden, met mezelf en met anderen.” 

Over zijn eigen drumstijl spreekt hij met enig ongemak, vanuit een bescheiden hoek. “Ik heb nooit les gehad, maar heb mijn eigen manier van spelen ontwikkeld. Het is hoekig, het is recht, het is herkenbaar. Als mensen drie platen horen, weten ze meteen op welke ik drum. Dat klinkt misschien cocky en dat bedoel ik niet zo, maar omdat ik steeds weer merk dat het zo werkt.” 

En wat volgens Guus een drummer goed maakt? “Iemand die een liedje vult zonder het te overschaduwen. Iemand die vanuit zijn eigen creativiteit speelt, maar altijd in dienst van het geheel. En soms is primitief spelen juist het mooiste. Gewoon lekker rauw.”

Het vooruitzicht

Voor komend jaar heeft Guus een helder beeld. “Met Rats on Rafts gaan we heel veel schrijven. We zijn nu bezig met een nieuw album en we werken ook nog aan een ander nieuw album waar de oude drummer nog op staat, maar daar ga ik de drums opnieuw op spelen. Dat vind ik bijzonder, want ze willen dat mijn identiteit daar hoorbaar in is.” Met Krimewave staan de eerste shows al gepland. “Ik ben benieuwd hoever we dat kunnen brengen. Die beginfase, dat is het mooiste. Alles is nog mogelijk.” 

Bij optreden hoort ook succes en geld. Dat dat een rol speelt in de muziekwereld weet Guus maar al te goed. Maar afhankelijk ervan wil hij niet worden. In ieder geval niet met opzet. “Als ik van muziek moet leven, verandert de hele verhouding. Ik wil niet dat muziek een verplichting wordt. Het kan natuurlijk zo lopen. Dan ga ik daarin mee. Maar ik ga het niet nastreven.” 

Doorpakkende muzikant 

Guus van Tiem beweegt voortdurend tussen optreden en werken, tussen bouwen aan nieuwe projecten en vasthouden aan wat hem al vormde. Hij zoekt geen voorspelbaarheid, maar echtheid. Hij vertrouwt op zijn gevoel, op zijn instinctieve slag, op zijn vermogen om zich opnieuw te verbinden met het moment dat hij als veertienjarige in een geluidsdichte drumcabine ontdekte. “Zolang ik vanuit gevoel speel, zit het goed”, zegt hij zacht en vastberaden. “Dat is uiteindelijk het enige dat telt.” 

Guus van Tiem is een van de residenten van De Basis. Meer over De Basis vind je op debasisnijmegen.nl. Volg Guus van Tiem op Instagram om op de hoogte te blijven.

 

Fotografie: Anne van den Hoogen

Dit vind je misschien ook leuk...