Habibifestival – vijf jaar Buddy to Buddy uitbundig gevierd

| Door: Luus Veeken | |

Het is de laatste zondag van september, een stralende zon, weinig wind en de eerste herfstkleuren aan de bomen: een echte Indian summer. Langs de Waalkade wordt veel gewandeld en geflaneerd. Op weg naar De Kaaij, onder de Waalbrug klinken tussen de gesprekken door flarden muziek en feestgedruis. Op de Kaaij is vandaag het Habibifestival ter ere van het vijfjarig bestaan van Buddy to Buddy Nijmegen.

Buddy to Buddy koppelt nieuwkomers aan vrijwilligers uit Nijmegen, om werelden bij elkaar te brengen en nieuwe vriendschappen te laten ontstaan. De medewerkers op het festivalterrein dragen shirtjes met slogans met een knipoog: Meet Some Buddy, Every Buddy Happy.

Kleurrijk en divers

En er valt echt iets te vieren. Projectcoördinator Yaide Lenssen van Buddy to Buddy vertelt ze dat er maar liefst 1400 buddies aan elkaar zijn gekoppeld. Dat zijn heel wat nieuwe ontmoetingen en vriendschappen. Een fantastisch resultaat, reden genoeg voor een uitbundig feestje, tot in de avond en nog wel gratis.

Habibi betekent letterlijk ‘mijn lief’, en informeel ook ‘vriend, maat’ of ‘buddy’. De naam van het festival past dan ook perfect. Op het feestterrein zie je vriendengroepen, stelletjes, singles en complete gezinnen. Nijmegenaren, nieuwkomers en mensen met een migratieachtergrond die hier hun plek al hebben gevonden. Een kleurrijk en divers gezelschap.

Het is gezellig druk en de sfeer is ontspannen en uitgelaten tegelijk. Er klinkt muziek, mensen dansen of genieten van een hapje of drankje. Precies zoals je van een feestje onder de Waalbrug mag verwachten.

Trommelworkshop

In een grote kring staat een vrolijk ratjetoe van stoelen klaar voor een trommelworkshop: houten stoelen, rieten stoelen, plastic stoelen, jarenvijftigstoelen, en zelfs kleine emmertjes als stoeltjes. Voor iedere deelnemer staat een grote witte, plastic emmer klaar. Nee, deze zijn niet om op te zitten.

De kring vult zich al snel met nieuwsgierige trommelliefhebbers, net zo bont van samenstelling als de stoelenkring. Volwassenen, jongeren en kinderen, vrouwen met en zonder hoofdoek, mannen met en zonder pet. De ukkies zitten in het midden op een klein emmertje, de grote trommelstokken trots in hun knuistjes geklemd.

Alle aankomende trommelaars kijken ingespannen naar de trommeldocent die het voordoet, rustig begint en het tempo langzaam op opvoert, met steeds een tikje ingewikkelder ritme. Al snel klinkt een vrolijk en indrukwekkend trommelconcert onder de Waalbrug.

 

Fouten maken geen probleem

“Fouten maken geeft niet, gewoon doorgaan” is zijn devies. Hij geeft het ritme aan en enthousiast slaan de deelnemers erop los. Steeds sneller tikken de stokjes op de emmers.

Langs de kant kijken drie Eritrese jongvolwassenen de kat uit de boom. Tot er drie stoelen naast elkaar vrijkomen. Ze nemen een sprint, schuiven aan en trommelen of hun leven ervan afhangt. Even verderop gebruikt een jongeman de rug van een vriendin als trommel. In uptempo natuurlijk.

Jonge held

Een klein jongetje kijkt met grote ogen toe. Iemand wijst naar de lege plek die juist in de kring is vrijgekomen. Verschrikt schudt hij zijn hoofd. “We zijn net pas aangekomen”, zegt zijn moeder verontschuldigend. “Hij durft nog niet”. Even later zie je hem toch midden in de kring zitten, op een emmertje. Trommelstokken in de aanslag, blik geconcentreerd. Hij heeft moed gevat, de held!

Op een ander deel van het festivalterrein zijn kinderen druk in de weer met spelletjes of acrobatische kunstjes. Een behendig meisje doet de voetenzit: triomfantelijk balanceert ze op de omhooggestoken voeten van een volwassene. Even verderop bouwen kinderen met grote houten blokken indrukwekkend hoge torens. Tot een paar brutale jongetjes ze uit baldadigheid omschoppen en zo een eind aan maken aan de pret.

Hennahanden

Jonge meiden verzamelen zich rond een tafel. Twee van hen hebben hun handen uitgestoken naar henna-artiesten. Met puntzakjes die wel wat weg hebben van ouderwetse stroopsoldaatjes – wie kent dat snoepgoed nog? – tekenen die fijne lijnen, krullen en sierlijke blaadjes op de meisjeshanden. Kleine kunstwerkjes. De andere meiden wachten rustig op hun beurt, ondertussen scherp de vorderingen op de handen van hun vriendinnen in het oog houdend.

Atelier Annie

Aan een tafel vol lapjes, veelkleurig borduurgaren, scharen en naalden zit een groepje vrouwen voorovergebogen geconcentreerd te borduren. Iedereen kiest zelf wat te borduren: bloempjes, een vredesduif. Organisator van de sessie is Linda Bos, eigenaar van Atelier Annie. Die naam heeft een persoonlijke betekenis voor haar, vertelt Linda. “Atelier Annie, naar mijn oma, Annie. Ze was heel creatief. Die passie heb ik van haar. Vandaar.”

De vele losse borduurwerkjes krijgen uiteindelijk een gezamenlijke bestemming. Na afloop van het festival worden ze aan elkaar gestikt tot één geheel, een soort vlag. Waar die straks komt te hangen? Er wordt nog een mooi plekje gezocht.

Orchestre Partout

Dan klinkt de muziek van Orchestre Partout, een orkest van nieuwkomers die elkaar hebben gevonden in hun liefde voor muziek. Melancholische melodieën uit het Midden-Oosten zweven over het festivalterrein en mengen zich met het geroezemoes van het publiek. De muziek blijkt onweerstaanbaar. Hier en daar komen mensen in beweging. Een paar omstanders wagen zich op de dansvloer en laten zich meevoeren door de ritmische klanken. Even verderop volgen anderen hun voorbeeld.

Dabke workshop

‘s Avonds is op het festivalterrein een dansworkshop. Onder de bezielende leiding van Maher krijgt een grote groep enthousiastelingen de eerste beginselen van Dabke onder de knie, een traditionele groepsdans uit het Midden-Oosten die mensen samenbrengt. Hand in hand vormen de dansers een lange rij. Ritmisch op de muziek beweegt de rij stap voor stap over het terrein. Het enthousiasme spat ervan af.

Superleuk festival

Hulde aan Buddy to Buddy voor dit superleuke festival. Met muziek en toffe optredens, en volop mogelijkheden voor bezoekers om zelf mee te doen. Trommelen, dansen, borduren, een hennaversiering laten zetten: je hoefde je geen moment te vervelen. Ook voor kinderen was er genoeg te beleven. Buddy to Buddy mag volgend jaar gerust het zesjarig bestaan vieren. En gezien het enthousiasme zullen veel bezoekers het hiermee eens zijn!

Meer weten? Ga dan naar de website van Buddy to buddy Nijmegen.
 

Fotografie: Henk Beenen

Dit vind je misschien ook leuk...

Deze website gebruikt cookies

Deze website maakt gebruik van cookies (Functioneel, Analytisch, Marketing) die noodzakelijk zijn om de website zo goed mogelijk te laten functioneren. Door op accepteren te klikken, geef je aan hiermee akkoord te gaan.