Kunstenaar Benjamin Paulus over zijn kunstwerk op de Noviotech campus
Wie over de Nieuwe Dukenburgse weg in Nijmegen rijdt, laat zijn oog beslist op het kunstwerk van de Haagse kunstenaar Benjamin Paulus vallen. Op een gevel van het fabriekspand van NXP schittert zijn verhaal over de technologische evolutie van de mens op het doek. Into Nijmegen sprak de man achter het kunstwerk. Kom alles te weten over het verhaal achter zijn drieluik.
Benjamin Paulus is een creatieve duizendpoot die met enige regelmaat te vinden is in onze Keizerstad. In 2019 kwam hij voor het eerst in Nijmegen toen hij op de artist alley workshops verzorgde tijdens het Big Draw festival. Benjamin werd op slag verliefd op de stad en doet tegenwoordig veel projecten in en voor Nijmegen. Vanuit zijn vertrouwde logeervertrek in het Besiendershuis aan de Steenstraat vlak bij de Waal vertelt hij over zijn nieuwste creatie op de Noviotech Campus.
![]()
Een grote klus
Benjamin is onder anderen freelance illustrator, vormgever en de oprichter van Paganini stories, een storytelling bedrijf. Ook werkte hij voor grote bedrijven als Nintendo, Disney en Coca Cola. Maar zo’n grote klus als deze heeft Benjamin nog nooit gehad: “Ik heb veel projecten gedraaid, maar dit is visueel de grootste klus die ik ooit gedaan heb. Ik begon met een tekening van het gebouw en maakte daar wat schetsen overheen. In overleg met de klant werkte ik het concept verder uit: ik voegde kleuren toe en paste hier en daar wat aan, totdat er een final draft uitkwam.”
“Ik had al gauw gezien dat het gebouw uit drie delen bestaat, waardoor ik de mogelijkheid had om een verhaal te vertellen dat uit drie beelden bestaat, maar één geheel vormt.” Het kleurrijke drieluik vertelt het verhaal van de technologische evolutie van de mens en haar verhouding tot de natuur. Het is illustreert wat er dagelijks op de Noviotech campus gebeurt: innovatie, technische ontwikkeling en vernieuwing. “Het linkerdeel focust zich op de natuur. Onderin zie je bloemen en een vlinder. Die vlinder maakt zich los van de bloemen en vliegt richting de mens op het tweede doek. De vrouw op dat doek heeft expres geen pupillen; ze is in een trance en strekt haar armen uit richting het derde doek. Op het laatste doek zien we een microchip in haar handen en opnieuw een vlinder. Die vlinder symboliseert de connectie tussen de mens, de natuur en de technologie, waarbij de mens de verbinding tussen beide is.”
Iets uit de doeken doen
Hoewel de meeste mensen in een mum van tijd voorbij het kunstwerk rijden, blijft de boodschap achter het drieluik lang door je hoofd spoken. Volgens Benjamin bevinden we ons namelijk in een tussenfase in de evolutie van de mens, waarin we nog niet zo goed uit de voeten kunnen met alle technologische ontwikkelingen. Toch is een leven zonder als die technische snufjes niet meer denkbaar. “De evolutie is al gaande en er is niets dat we kunnen doen om het te stoppen. Maar we hoeven niet bang te zijn voor technologie. We kunnen het ook inzetten om goede dingen te doen, zoals het ontwikkelen van een geneesmiddel tegen kanker. Daarbij moeten we wel de verbinding blijven houden met de natuur, omdat het nog te vaak ten koste gaat van de natuur. We moeten daarom bewustere keuzes leren maken over hoe we technologie gebruiken. Zo kunnen we de natuur een handje helpen in plaats van haar alleen maar kwaad aan te doen”.
![]()
Nog meer in petto
In de toekomst kunnen we nog veel verwachten van deze eigenzinnige kunstenaar. Samen met andere comicartist daagde hij begin maart zijn creatieve denken uit in het Besiendershuis. Binnen 48 uur maakten zij individuele creaties die gebundeld worden tot één boek, dat binnenkort te koop is bij het International Drawing Center in Papengas. Daarnaast is Benjamin in het voorjaar te gast bij de Beeldmakersdag, waarbij hij penals, workshops en portfolio reviews verzorgt. Uiteraard is hij ook te vinden op het Big Draw festival dit jaar.
Fotografie: Edwin Smits