Nieuwe Cultuurondernemers in Nijmegen: Zanger en Dichter Sander Bisselink

De naam Sander Bisselink doet bij velen een belletje rinkelen: “Is het die zingende en dichtende Duitser?” Hoewel hij veel meer is dan alleen zijn nationaliteit, geeft dit aan dat hij een opvallende persoonlijkheid is. Bijna iedereen in cultureel Nijmegen heeft hem de afgelopen jaren wel eens op een of ander podium zien staan. Sander timmert hard aan de weg, maar ziet zichzelf zeker niet als ondernemer.

Geluk

Sander Bisselink zit bij het raam in café Bhalu. Hij komt hier vaker en kent duidelijk zijn weg. Niet alleen omdat hij de eigenaren kent, maar ook omdat hier op 27 mei een nieuwe editie van 'Dichter Bij...' plaatsvindt. Wanneer de cappuccino’s met amandelmelk worden geserveerd, probeert Sander zich direct in te dekken. Het verbaast hem namelijk dat hij voor deze rubriek is gevraagd. “Alles wat ik doe is op mijn pad gekomen, ik heb gewoon veel geluk gehad.” Hij ziet zichzelf niet als een ondernemer met commerciële winstdoeleinden.  “Als ik dat zou willen zijn, dan moet ik me echt op één project focussen en de rest opgeven.” Iets wat Sander tot aan zijn afstuderen in ieder geval nog niet van plan is.

Anno 2018 is Sander voornamelijk actief in de muziek- en poëziewereld van Nijmegen. Zo is hij  als Überhaupt aangesloten bij het Liedjescollectief. Tegelijkertijd krijgt hij ook steeds meer voet aan de grond met zijn poëzie. Zo is hij dit jaar Campusdichter van de Radboud Universiteit en organiseert hij met twee vriendinnen de dichtavonden ‘Dichter Bij …’, waarbij jong poëzietalent een opmerkelijk podium krijgt. Denk bijvoorbeeld aan een kapperszaak of de yogastudio van Bhalu. Tevens is hij  samen met een vriend het project ‘Emmerican Void’ gestart, waarbij "muziek en beeld samensmelten". Het is bijna niet voor te stellen dat hij ook nog een masterstudie filosofie van de gedragswetenschappen volgt.

Überhaupt wat muziek

Terwijl Sander van zijn koekje eet, vertelt hij over zijn grootste passie: muziek. Het begon jaren geleden in het Duitse Elten. Hier speelde hij de eerste noten op zijn gitaar en zeven jaar later schreef hij hier zijn eerste eigen liedjes. In die periode zat hij in een middelbare schoolband en begon hij samen met zijn broer de band 'Don't Forget The Joker', waarmee hij op 11 mei optreedt tijdens het Liedjesfestival in Brebl. Toch verdween die band in de loop der jaren naar de achtergrond, omdat Sander er naar eigen zeggen op dit moment teveel voor moet opgeven.

Waar is de Duits-Nijmeegse muzikant dan nu mee bezig? Een van zijn laatste muzikale experimenten is Überhaupt, een soloproject waarin hij Nederlandstalige liedjes zingt. “Het zijn liedjes waardoor het publiek zich ongemakkelijk voelt, sommigen zijn bijvoorbeeld net iets te herkenbaar", zegt Sander met een knipoog. In tegenstelling tot andere muzikanten wil Sander niet per definitie mooie muziek maken. Hij legt met vele handgebaren uit dat zijn muziek – tekstueel en melodisch - niet voorspelbaar mag zijn. Bij Überhaupt kan het publiek niet wegdromen, maar wordt het getriggerd om na te denken. Dit wordt versterkt doordat hij in het Nederlands zingt. Sander lacht. “Mensen begrijpen de tekst beter als het in hun moedertaal wordt gezongen. Het publiek kan de ongemakkelijkheid dus niet meer ontvluchten.”


Foto: Sekundenleben

Dichten

Een nieuwe passie van Sander is het schrijven van poëzie. Een beetje verlegen vertelt hij dat hij pas anderhalf jaar geleden is begonnen met dichten. Hij is duidelijk een stuk onzekerder over zijn gedichten dan over zijn muziek. Dat weet hij zelf ook goed. “In de muziek weet ik wat ik wil, dan ben ik egoïstisch. Maar in de poëziewereld moet ik nog heel veel leren. Ik leer veel van dichtende vrienden, waarmee ik dan ook graag samenwerk.”  Net als zijn muziek, begon ook zijn dichtwerk als een experiment. Vooral door de campusdichterverkiezing en het onverwachte succes van de Dichter Bij…-avonden is het een tikkeltje uit de hand gelopen. “Sinds ik ben begonnen met dichten lijdt mijn studie er wel onder.” Hij wordt steeds meer als dichter voor evenementen gevraagd en omdat hij die kans niet wil laten lopen, slokt poëzie steeds meer van zijn tijd op.

Kunstzinnig licht

Zijn drukke culturele schema weerhield Sander er niet van om een nieuw project te starten: Emmerican Void. Het is bedacht door een vriend van Sander om de leegstand in Emmerich te thematiseren. Via overheadprojectors projecteert hij allerlei kleuren en bewegende kunstwerken op muren en ramen. Tegenwoordig verkeert Sander steeds meer in het gezelschap van deze vriend, waarbij beide heren muziek en overheadprojectorkunst met elkaar combineren. Ze spelen hierbij vooral in op het effect, waarbij klank en beeld samenkomen tot een soms wat rommelig geheel. Het is minimaal gestructureerd, maar hierdoor is het effect des te mooier.  Hoe succesvol dit project in de toekomst wordt kan Sander niet voorspellen.

Toekomst

Na twee uur praten over allerlei projecten, weet Sander nog steeds niet zeker of hij nu echt een ondernemer is. Hij organiseert veel evenementen en is cultureel actief, maar doet dit puur omdat hij er zelf plezier aan beleeft. Hij verzwaart zijn hobby’s nu nog liever niet met de lasten van professionalisering. Ook wil hij niet onderschatten hoeveel de stad Nijmegen heeft bijgedragen aan zijn succes. "Het is een culturele stad waar veel gebeurt, maar tegelijkertijd ook een klein dorp. Een netwerk is snel gemaakt en daardoor kan alles snel gaan rollen." In Amsterdam was hij naar eigen zeggen veel minder succesvol geweest. Toch weet hij niet zeker of hij in Nijmegen blijft. Zijn jeugd ligt immers in Duitsland en hij is na al die Nederlandse jaren ook benieuwd hoe het is om daar te wonen. Hij lijkt te leven in een spagaat tussen twee landen, maar gaat hier niet gebukt onder. Hij sluit het interview liever af met positief advies: “Doe alles wat je leuk vindt, je hoeft je niet te beperken tot één ding”, waarna hij zijn laatste beetje gemberfrisdrank met bruiswater opdrinkt.


Foto: Daniel Neuys